czwartek, 5 lipca 2012 | By: Annie

"Czary w małym miasteczku" - Marta Stefaniak


            Ostatnio wypracowałam sobie nowy zwyczaj, taki codzienny, poranny rytuał; wstaję dość wcześnie, siadam w ulubionym fotelu na balkonie, popijam pyszną kawę i zerkając na ludzi spieszących się do pracy, czytam książkę, ciesząc się przy tym, że ja nigdzie iść nie muszę. :) Ostatnio w tym leniuchowaniu towarzyszyła mi powieść „Czary w małym miasteczku” Marty Stefaniak, po której moje odczucia, w przeciwieństwie do pogody, są raczej letnie.

           Małe, polskie miasteczko jakich wiele. Szare, bure i ponure, pełne smutnych i nieszczęśliwych ludzi. Jednak pewnego dnia los jego mieszkańców odmienia się gdy jednym z autobusów przyjeżdża pogodna starsza pani, którą można by określić mianem dobrej wróżki. Za pomocą jej sztuczek i czarów szczęście nagle uśmiecha się do ludzi, a miasto rozkwita. Jednak śladem dobrej staruszki podąża także „ta zła”, czarna Kawka...

           Lubię różnorodność, więc tego typu lekkiej lekturze, po którą zdarza mi się od czasu do czasu sięgnąć, mówię „czemu nie?”. Tak więc przeczytałam, choć zachwytów niestety nie ma. :(
Najbardziej podobała mi się pierwsza część książki, gdzie autorka prezentuje portrety mieszkańców miasta. Ciekawie i dosadnie ukazana jest nasza polska, małomiasteczkowa rzeczywistość. I choć może niektóre tematy zostały potraktowane zbyt lekko, to można śmiało stwierdzić, że autorka jest dobrą obserwatorką. Udało się jej stworzyć całkiem wiarygodne portrety bohaterów, w których można łatwo dopatrzyć się klasycznych cech charakteru nękających polskie społeczeństwo. Niestety, o wiele mniej podobały mi się dwie kolejne części, w których wkraczają czary. Absolutnie nie jest to realizm magiczny na miarę Guillaume Musso czy Cecelii Ahern, a raczej infantylna bajeczka dla dorosłych. Taka leciutka rozrywka na dwa wieczory i, jeśli taki był zamiar autorki, to w porządku, udało się uzyskać taki efekt. Wydaje mi się jednak, że cel był inny, a pisarka, poruszając pewne ważne problemy, takie jak pedofilia w kościele czy alkoholizm, chciała stworzyć coś głębszego i poruszającego. Jeśli taki był jej zamiar to niestety, ale klapa. :(

          Książkę określiłabym mianem miłego, nieco dziecinnego, choć przyjaznego czytadła, takiego „ku pokrzepieniu”, w sam raz na gorszy humor. Mimo, że czyta się je szybko i lekko, to pozycja na pewno nie należy do grona tych przebojowych. Miła, nawet sympatyczna lektura, ale bez rewelacji. Czegoś mi zabrakło... Kto ma ochotę na taką lżejszą powieść, niech czyta. Jednak nie będę nikomu wmawiać, że to obowiązkowa pozycja i że coś stracicie jeśli ją ominiecie. Tak, jak książkowe miasteczko nie wyróżnia się niczym szczególnym, tak samo ta książka nie wybija się niczym wyjątkowym na tle innych, lepszych publikacji.

6 komentarzy:

miqaisonfire pisze...

Mam nadzieję, że ta Twoja poranna kawa jest zimna! Chyba, że wstajesz przed 5, kiedy to słońce jeszcze nie daje popalić... :P

W każdym razie o książce już słyszałam i w sumie z chęcią bym ją przeczytała :)

Pozdrawiam.

Miłośniczka Książek pisze...

mam ją wpisaną na moją listę, więc pewnie któregoś dnia zagości na mojej półce
potem sama wydam jej osąd ;]

Annie pisze...

Miqaisonfire - zimniutka :) mój przepis to 1/3 kubka kawy, a reszta to dolane zimne mleko z lodówki - na lato idealna :) hahha, przed 5? :P wstaję ok. 8, co na tle moich znajomych wypada mega wcześnie :D

Miłośniczka Książek - w takim razie czekam na Twoją opinię :)

Meow pisze...

Zastanawiałam się nad jej kupnem, ale w sumie na taką powieść szkoda mi pieniędzy. Może kiedyś do niej zajrzę, właściwie czemu nie? Lekka, "przyjemna". Ale na razie jest dużo więcej ciekawszych tytułów na liście, a ta książka na pewno nigdzie nie ucieknie. ;)

Tirindeth pisze...

Lekkie i przyjemne - to na bank coś dla mnie ;D

Dominika Kacik pisze...

Ta książka ostatnimi czasy jest wszędzie :D Na razie nie planuję jej lektury, ale gdy będę szukała przyjemnego czytadła zastanowię się nad jej przeczytaniem :D

Prześlij komentarz

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...